ENLACE MATRIMONIAL DE MARCELA Y ELISA

Imos render Homenaxe a Marcela e Elisa, volvendo celebrar a súa enlace matrimonial.

Sera o proximo sabado 26 as 12:30 na praza do Marques San Martin, fronte á igrexa de San Jorge da Coruña. (en caso de choiva farémola nos soportais de Maria Pita)

Celebraremos a unión e logo a comitiva nupcial dara unha volta pola praza de Maria Pita e centro da cidade.

Terminaremos cun Cocktail Nupcial, con tarta Nupcial, nunha das terrazas de Maria Pita ( A escote).

Sera un acto de visibilidade Lesbica e de recordo á valentia de Marcela e Elisa que en 1901 romperon todos os moldes para casar e así poder vivir xuntos o seu amor. Acompañemoslos todas e todos no dia mais feliz da súa vida.

Organiza
A.L.A.S Coruña
Grupo LGTB "7CORES"
ONG VISIBLE

Colaboran
Tartas de Tiavero
Alumnos Escola de Imaxe e son de A Coruña
Concello de a Coruña
Visible Coruña
XSG
e todas e todos vos.

A CORUÑA VISIBLE 2011

A CORUÑA VISIBLE 2011

5ª edición del festival A Coruña Visible 2011

Los mitos visitan A Coruña Visible

Esta quinta edición del festival A Coruña Visible viene acompañada de algunos nombres míticos. El primero es Montgomery Clif, un actor especial, un inadaptado, tanto en lo sexual como en lo profesional, que se rebeló con todas sus fuerzas a la dictadura de Hollywood y sus mandatos sobre qué películas debía rodar o con quien debía acostarse. Sobre él habla el texto Cliff (acantilado) obra ganadora del Premio LAM de teatro 2010, que convoca Visible junto con la Fundación Autor/SGAE y cuyo estreno absoluto será en Coruña. También podremos ver una exposición que reúne fotos y carteles de sus películas, para conocer algo más sobre su filmografía. Otros dos personajes míticos, esta vez de A Coruña, son Marcela y Elisa, dos mujeres lesbianas que en 1901 fueron capaces de enfrentarse a las imposiciones de quienes no estaban dispuestos a aceptar que pudieran amarse y vivir en pareja. Esta exposición quiere poner en valor la memoria de estas dos pioneras del activismo homosexual y traerlas al presente como un ejemplo de valor y modernidad. Todas las actividades del festival son de acceso libre y gratuito. Las distintas actividades del festival cuentan con el patrocinio del Concello de A Coruña, el Instituto de la Mujer y el Fondo Social Europeo, Normal Espazo de Intervención Cultural de la UDC, la Diputación Provincial de A Coruña y la Asociación Cultural Visible.

Teatro CLIFF (ACANTILADO)

Centro Cívico Castrillón Pl. de Pablo Iglesias s/n

Día 27 de noviembre a las 19:00h

Entrada libre hasta completar aforo

Texto: Alberto Conejero

Dirección: Elisa Marinas

Con Carlos Lorenzo y, en las voces, la colaboración de Carlos Martínez Abarca, Ana Lucía Billate y José Ramón Iglesias.

Iluminación: Luis Perdiguero

Espacio sonoro: Pablo Iglesias

Diseño: Rafafans-Rafa F

Una producción de Teatro del Acantilado en colaboración con Visible.

Duración: Una hora.

Días antes de la celebración de la ceremonia de los Óscar de 1961 –la cuarta y última ocasión en la que fue nominado– el actor Montgomery Clift prepara su regreso a los escenarios teatrales. Ha decidido abandonar su carrera cinematográfica y escapar al fin de los mandatos de los estudios y del hostigamiento de los medios de comunicación. Pero antes tendrá que cerrar las cuentas pendientes con el pasado: el accidente de tráfico que desdibujó su rostro, los estragos del deseo mutilado o su relación con compañeros de profesión como Elizabeth Taylor o Marlon Brando.

Exposición MONTGOMERY CLIFT, UN REBELDE EN HOLLYWOOD

Sala de exposiciones del Centro Cívico Castrillón Pl. de Pablo Iglesias s/n
Del 23 de noviembre al 31 de enero Lunes a viernes de 9:00 a 14:00 y de 16:00 a 21:00h. Sábados y domingos de 16:00 a 21:00h.
Entrada libre

La vida de Montgomery Clift ilustra como pocas la época dorada de Hollywood. Un período en el que las estrellas de cine eran obligadas a firmar unos abusivos contratos con las productoras y veían como sus vidas e incluso sus cuerpos eran manipulados, como si se tratara de productos de consumo. Clift se rebeló desde el principio contra esta tiranía y llegó a protagonizar un buen número de importantes películas, a pesar de que se dijo que su vida fue “el suicidio más largo de Hollywood”. Un “suicidio” que vino inducido por el armario en el que se vio obligado a vivir su homosexualidad y también por su negativa a ser un títere en manos de productoras sin escrúpulos.

Exposición MARCELA E ELISA

Normal Espazo de Intervención Cultural da UDC Paseo de Ronda, 47
Del 22 de noviembre (Inauguración a las 20:00h) al 31 de enero De lunes a viernes de 11 a 22 horas (entrada gratuita)
Dirección y producción del proyecto: Normal Curaduría: Pablo Peinado
Asesoramiento: Narciso de Gabriel
Dirección de arte: Suso Montero
Ayudante de arte y producción: María Villas
Diseño gráfico: Julia Núñez
Plan de didáctica: Normal y Crearte Servicios Culturales
Patrocinan: Instituto de la Mujer, Normal Espazo de Intervencion Cultural da UDC, Concello de A Coruña, Diputación de A Coruña y Asociación Cultural Visible.
Entrada libre

En 1901 tuvo lugar un acontecimiento extraordinario en la ciudad de A Coruña. Las maestras de escuela Elisa Sánchez y Marcela Gracia se casaron en la Iglesia de San Jorge, haciéndose pasar Elisa por su primo Mario. Este matrimonio fue el inicio de una huida que llevó a la pareja primero a la ciudad de Oporto, donde fueron encarceladas, y de allí unos meses más tarde a Buenos Aires, ciudad en la que tras una serie de incidentes se pierde su memoria. La boda de Marcela y Elisa, en una época en que las parejas del mismo sexo carecían de derechos, supuso un primer paso para lograr la legalización de los matrimonios de gays y lesbianas. La exposición es un recuerdo a su memoria a la vez que un homenaje a dos pioneras del activismo LGTB. Durante el tiempo que permanecerá abierta la exposición se llevarán a cabo actividades pedagógicas, un ciclo de cine de temática LGTB y dos mesas coloquio.

BENESTAR SOCIAL

O PP nunca creu no Estado de Benestar. Durante os 8 anos nos que o Partido Popular gobernou España, non crearon nin un só dereito social e na actualidade nas Comunidades Autónomas onde gobernan poñen en perigo as estruturas e os servizos do Estado de Benestar. Coa súa política de privatización, recortes e as súas insinuacións sobre o copagamento, cuestionan o carácter universal, público e gratuíto de moitos dos servizos públicos. E para mostra un botón: en todas as CCAA onde gobernan obstaculizaron o desenvolvemento da Lei de Dependencia, en Galicia restrinxen medicamentos, na Comunidade Valenciana reducen camas; en Castela-A Mancha deixan de pagar as facturas ás farmacias; en Madrid privatizan servizos sanitarios e intimidan co copagamento,…é vergonzoso pois, que Gallardón afirme que “sempre foron os gobernos moderados, conservadores, os que teñen acadado graos de benestar”
O alcalde de Madrid declarou que con Ana Pastor “supérase o mito de que o Estado de Benestar é patrimonio da esquerda”. Non é certo. A realidade é que todos os avances sociais foron protagonizados por gobernos socialistas, así a universalización do Estado de Benestar: Sanidade, Educación, Pensións e Servizos Sociais.
Ante as eleccións do 20N estamos nun momento decisivo, porque está en xogo o futuro do Estado de Benestar. Os cidadáns deben decidir, a través do seu voto, entre garantilo con propostas concretas e rigorosas, como as que presentamos os socialistas, ou desmantelalo, coa escusa da crise, como propón o PP.

ALGO TEMOS CAMIÑADO....

Xa volo teño contado en algún artigo anterior, pero recordo perfetamente nos comezos da actividade do noso grupo de participación lgtb, Sete Cores; cando os nosos dirixentes locais, que tiñan ganas de axudarnos, se ruborizaban ao ter que falar en público sobre os nosos problemas. Parece que foi xa fai moito pero realmente fai un lustro nada mais...
Lembro un reparto de propaganda que fixeramos para as eleccións xerais do 2008, e como os nosos compañeiros, incluso os de xuventudes, escapaban dos nosos folletos, e non era porque non quixeran apoiarnos, era simplemente vergoña a entregarllo a alguén e que esa persoa poidera pensar que el ou ela era gai o lesbiana...

Vendo fai uns dias o debate electoral entre Rajoy e Rubalcaba, encheume de orgullo ver a importancia que acadou no mesmo a retirada do recurso que ten imposto o Partido Popular á lei de matrimonio entre persoas do mesmo sexo. Realmente foi emocionante escoltar a Rubalcaba repetidamente pedirlle ao señor Rajoy, que retirase o recurso decíndolle que o que é o mesmo, ten que chamarse da mesma maneira... Esta é unha imaxen impensable fai dez anos.
Esto só comezou cando Jose Luis Rodríguez Zapatero concendera aquela entrevista á difunta revista Zero, na que dixera, “Matrimonio sí, adopción xa veremos”, el foi o primeiro que nos levou cara unha posición relevante na vida política de este pais. Foi o que primeiro tomou en consideración os nosos problemas e fixo que os que tiña por debaixo no seu partido se viran obrigados a empezar a afrontar un tema que para eles era secundario ou polo menos incómodo.

No ámbito local pelexamos moito, e fumos conquerindo avances palpables, e un deles foi a homenaxe as precursoras do matrimonio homosexual, Marcela e Elisa, coa prantación dunha árbore no bosque das mulleres ilustres no parque de San Diego. Pois ben, empezaba este artigo dicindo que algo temos camiñado porque o pasado luns, no mitin central do partido socialista na cidade da Coruña; no que estaba Alfredo Pérez Rubalcaba, comezou falando o ministro e candidato; Francisco Caamaño e cal foi a nosa sorpresa cando empezou a súa disertación recordando a esas precursoras da igualdades que foron Marcela e Elisa. Foi emocionante, moi emocionante e a verdade que como din que de ben nacidos é ser agradecido, que aproveitar estas letras para agradecer en primeiro lugar ao hoxe denostado por moitos, Jose Luis Rodríguez Zapatero todo o que nos ten dado, non estaríamos aquí sin el, ninguén nos tería escoitado da mesma maneira sen o seu pulo inicial. Gracias a Javier Losada por ternos apoiado a facer as primeiras políticas lgtb na nosa cidade e ser precursores en Galicia. Gracias Alfredo por terlle pedido ao señor Rajoy que retirase o recurso aínda que contra esa homofobia poco hai que facer. Gracias Ministro por empezar a teu discurso acordándote dos nosos problemas. Gracias en fin, a todos os compañeiros que nos teñen axudado tanto nestes últimos anos, gracias por facer que as políticas lgtb pasaran a ser unha parte importante na que todo o mundo está encantado de colaborar. Moitas gracias de verdad, e sobor de todo gracias por estar ahí porque me temo que nos tempos que veñen imos necesitar moito o voso apoio.

MARCELA E ELISA NON SON DO PP (artigo publicado na Opinión de La Coruña o pasado martes)

Francisco Caamaño comenzo a súa intervención en Palexco cunha historia coruñesa, a de Marcela e Elisa, que en 1901 casaron na igrexa de San Jorge, " a 400 metros de aquí". Elisa fíxose pasar por Mario para poder contraer matrimonio. "E tiveron que irse", recordou o ministro de Xustiza e cabeza de lista dos socialistas para representar A Coruña na Cámara Baixa, que botou man deste precedente do matrimonio homosexual en España para defender a lexislación desenvolvida polo Partido Socialista nos últimos oitos anos. Caamaño reprochou os recursos que aínda mantén o Partido Popular no Tribunal Constitucional contra o matrimonio entre as persoas do mesmo sexo e contra a lei de igualdade. " Á dereita non lle gusta iso, para eles Marcela e Elisa vivían en pecado", sinalou.

O GRUPO LGTB SOCIALISTA 7 CORES DENUNCIA O RECORTE DO 50% DO ORZAMENTO DE VISIBLE E QUE TALVEZ POIDA DESAPARECER.

NON DEIXAREMOS QUE NEGREIRA NOS VOLVAN Ao ARMARIO A Los HOMOSEXUAIS, TRANSEXUAIS E BISEXUAIS DE CORUÑA.

Este ano celébrase o V festival de arte LGTB da Coruña "Visible". Un festival que comezou en novembro do ano 2007 e que aos poucos foi consolidándose dentro a vida cultural da cidade e da vida das lesbianas, gais, transexuais e bisexuais. Un festival que cumpría a función de Visibilizar, Normalizar e Educar sobre a realidade do colectivo LGTB.

Un festival que foi facéndose grande nuns momentos de crises. Un festival cun orzamento moi axustado, por que sabiamos que nestes momentos tiñamos que ser comedidos.

Por iso queremos denunciar que o Goberno municipal reduciu a menos da metade o orzamento de VISIBLE CORUÑA. Este ano vaise a celebrar soamente unha obra de teatro e unha pequena exposición. Tamén esta dentro do festival a exposición sobre "Marcela e Elisa" que se vai a celebrar no centro Normal da Universidade, pero que foi patrocinada en case un 90% polo "Instituto da Muller" e pola "Universidade da Coruña" e a "Deputación da Coruña".

É tan pouco o orzamento do festival, que non hai partida para a publicidade. Nin para carteis, nin para repartición de programas. Só editáronse estes que pago unha persoa persoalmente por con o seu compromiso coa cultura LGTB. E sabemos que o que non se publicita non existe, non quererán volver ao armario as actividades LGTB do concello? Non será a súa intención volver meternos no armario?

Recordar que en maio tanto este grupo e o resto de grupos LGTB de Coruña, pedimos unha reunión co Alcalde da Cidade e seis meses despois seguimos esperando por ela.

Este ano é o primeiro ano no que a concellaría non se reúne cos colectivos LGTB da cidade para traballar no programa do festival. Nas catro edicións anteriores había reunións previas onde se nos informaba do programa e os grupos e colectivos faciamos achegas.

Dos 277.115.553,74 de orzamento do Concello da Coruña o orzamento de Visible Coruña supón un 0,0019%. Do orzamento de Servizos Sociais que son mais de 14 millóns de euros, Visible Coruña
supón un 0,03 por cento. Este ano seria un 0,015 %.

O concello da Coruña inviste en políticas LGTB uns 30.000 euros, que se van no Centro de Mediación LGTB, Visible Coruña, Visible Cinema, programación cultural da semana do Orgullo. O que supón un 0,010% dos orzamento do concello e un 0,2 dos orzamentos da concejalia de Servizos sociais.

Como vedes son uns orzamentos moi axustados e moi produtivos. Por iso cáusanos mais estrañeza este recorte. Ademais tanto o concelleiro como o xefe de servizo prometeunos que non ía recortar nada en políticas LGTB xa que dicían que tiñan unha especial sensibilidade co tema.

O festival Visible Coruña cumpre o papel de axudar a Normalizar, Visibilizar e educar sobre a realidade do colectivo LGTB. Non só estamos falando dun festival dedicado á cultura, ao teatro, a
arte, ao cine para lesbianas, gais, transexuais e bisexuais. Conseguiuse que a cidade da Coruña fose un referente con este Festival no resto de Galicia e en resto de España. O simple feito de realizalo
axudaba a Visibilizar o noso feito e que durante esa semana o mundo LGTB volvese estar na axenda de todas e todos. A normalizar a través de programar en sitios diferentes, non só son actos
para o publico LGTB. levaban estes a sala de teatros, bares, a rúa, centro cívicos, CGAI, e o teatro Rosalía onde se realizaba o acto principal do festival. E tamén se facían visitas guiadas ás exposicións, proxeccións no institutos co que quedaba cuberta a parte educativa.

Pero ademais o festival conseguira un prestixio dentro das compañías e os artistas galegos que preparaban traballos específicos para Visible Coruña. O festival teñen conexión co Festival Visible
de Sansebastian e o de Madrid. Así que varias obras e compañías de aquí representaron a súa obra nestes festivais. A película Ander do Coruñes Roberto Castón, a compañía de Cabaret "Femme Fatale" ou a obra Testosterona da compañía Chevere. Co que o festival servia de escaparete para axudar a que obras galegas coñecésense fóra de Galicia.


Queremos preguntarlle ao Alcalde da Coruña e ao concelleiro de Serviciossociales se é verdade que aumentou un 22% o gasto en servizos Sociais por que reduciron en 50% o orzamento de dedicado ao colectivo homosexual e transexual. E como dixemos, estamos falando dun orzamento de menos de 13000 euros do festival que quedou nuns 6000 euros.

O festival pasou de ter cinco actos e unha exposición a ter unha obra de teatro e unha pequena exposición. Ademais da referida exposición de Marcela E Elisa que organiza a Universidade da Coruña
coa axuda do Instituto da Muller.

É tan pobre este festival, que os grupos LGTB, 7 Cores e A.L.A.S Coruña habemos decidio facer un acto a maiores para que o festival non quede tan cutre.

Ou realmente estamos falando dunha acción política para que a poboación lesbiana, gai, transexual e bisexual volvamos ser invisibles. Volvamos estar no armario.

Desde o grupo LGTB dos socialistas de Galicia non imos permitir que ninguén nos Volvan a encerrar en ningún armario nin nos volvan a invisibilizar.

Fito Ferreiro Seoane

Coordinador do Grupo LGTB dos Socialistas de Coruña

A FELGTB denuncia as falsidades de Rajoy respecto ao matrimonio

A Federación Estatal de Lesbianas, Gais, Transexuais e Bisexuais, FELGTB, celebra que onte se tratase o tema do matrimonio entre persoas do mesmo sexo no debate entre candidatos do PSOE e PP á Presidencia do Goberno. O tema do matrimonio é unha preocupación que se suma ás económicas, sociais e laborais que teñen lesbianas, gais, transexuais e bisexuais, polas consecuencias que pode ter para as familias xa casadas, os seus fillos e fillas, e para quen queiran facer uso do dereito ao matrimonio no futuro.

Mariano Rajoy insistiu en que non vai retirar o recurso que mantén o PP ante o Tribunal Constitucional, a pesar de ser un recurso que vai non só contra o nome do matrimonio senón tamén contra a capacidade de dous pais ou dúas nais de facerse cargo dos seus fillos. O recurso é inxusto e pesa sobre as máis de 25.000 parellas que xa contraeron matrimonio.

Pero ademais os argumentos de Rajoy caen polo seu propio peso. Pon de exemplo as figuras que segundo el en Europa amparan ás parellas do mesmo sexo con leis como o matrimonio pero sen usar ese nome. Cando fala de Reino Unido non se informou de que o presidente conservador David Cameron afirmou fai apenas un mes que cambiará a lei de parellas do feito polo matrimonio para as persoas do mesmo sexo para recoñecer a igualdade das parellas. Así mesmo Rajoy nomeou a Francia e a Alemaña onde as figuras legais que amparan ás parellas do mesmo sexo están lonxe de recoller os dereitos que dá o matrimonio, sobre todo en canto ao amparo legal das fillas e fillos destas parellas, que contan só coa protección dun dos seus proxenitores.

Rajoy obviar tamén países como Dinamarca, que tamén confirmaron que aprobarán proximamente o matrimonio, ou Holanda, Bélxica, Noruega ou Suecia, onde hai igualdade de dereitos como a hai hoxe en España.

"Se Rajoy recibiunos explicámoslle que Cameron está mirando cara a adiante en Reino Unido, como o fai o resto do mundo, e que o único que se empeña en mirar para atrás é el e o seu partido", afirmou Antonio Poveda, presidente da FELGTB.

Así mesmo, Rajoy fai referencia a unha proposta de contrato de unión civil que, segundo el, estaba incluída no programa electoral de 2004, pero que en realidade nunca existiu.

"La Princesa Ana" obra gañadora do premio "Sal a Escena contra la discriminación", na Coruña.

O 3 e 4 de decembro visita Coruña a compañía que trae a obra "A
princesa Ana", que trata sobre o respecto á diversidade, e será no
teatro do Andamio na Coruña.

"A Princesa Ana" obra gañadora premio Sae a Escena contra a discriminación
outorgada polo Ministerio de Igualdade
En todo conto de Princesas ten que haber unha ra que ao ser bicada convértase en... e aquí chegou o momento de cambiar a tradición.

Chega un día en que a Princesa Ana ten que seguir a tradición, ten que casar para poder reinar no seu país. Só hai un problema: ela non quere casar con ningún dos príncipes dos que viñeron a pedir a súa man. Ela só quere seguir sendo feliz xunto á súa mellor amiga, unha doce ranita.

Cando a ra suxírelle que a bique para probar sorte, sorprendentemente, en lugar dun príncipe azul, aparece unha fermosa moza.

A partir de aí, terán que loitar e demostrar que poden reinar e facer felices ao seu pobo igualmente, grazas ao amor que as une.

Combina a presenza de actores e monicreques, e conta con divertidas cancións e coreografías, que contaxian aos nenos do patio de butacas, formando un espectáculo máxico e cheo de cor.