MANIFESTO DO PSdeG-PSOE NO DÍA MUNDIAL DA SIDA

O PSdeG-PSOE, no Día Mundial da SIDA quere reiterar o seu firme compromiso e vontade de traballo para incrementar as políticas públicas de prevención, así como insistir na loita contra o estigma e a discriminación que sofren as persoas que viven co VIH e na importancia do diagnóstico precoz.

Se ben é certo que, segundo os últimos datos a nivel mundial achegados polo Programa das Nacións Unidas sobre VIH/SIDA (ONUSIDA), en 2009 houbo un 20% menos de infeccións ca en 1999, os 2,8 millóns de novas infeccións nun só ano segue a ser unha cifra moi elevada. Cómpre pois, como se insiste desde todos os organismos internacionais, seguir investindo en programas de prevención para lograr o acceso universal a estas medidas.

No nosos pais tampouco podemos baixar a garda porque cada ano se producen máis de 3.000 novas infeccións, polo que a dimensión da pandemia fai imprescindible chamar a atención de que non é só un problema que se produce noutros países, senón que tamén cómpre darlle resposta no noso. Calcúlase que entre unhas 120.000 e 150.000 persoas viven en España co VIH, aínda que unha cuarta parte delas aínda o descoñece. Iso implica que, por una banda, non poidan beneficiarse dos tratamentos e, por outra, increméntase o risco de transmisión do virus. Os expertos insisten ademais en sinalar que un diagnóstico precoz reduce o risco de desenvolver SIDA. De aí que sexa moi importante e necesario romper co estigma e o medo para que as probas de detección se convertan nun hábito de saúde cotián. De igual xeito, é fundamental que se garanta a adecuada asistencia sanitaria especializada de todas as persoas seropositivas.

Estanse a dar pasos importantes na loita contra a discriminación e o estigma, como é a aprobación por parte do Goberno do uso tutelado do tratamento cirúrxico para a lipoatrofia facial asociada ao VIH/SIDA. Con esta medida poderanse beneficiar máis de 6.000 persoas que viven co VIH, co que se mellorará a súa calidade de vida e se reducirán os niveis de estigmatización e autoexclusión que esta síndrome provoca en moitas delas.

Dar unha resposta axeitada á pandemia require de medidas políticas, sanitarias e sociais e, neste sentido, desde o Partido Socialista de Galicia queremos subliñar que os dereitos humanos tamén forman parte desa resposta á pandemia. E os dereitos humanos non están garantidos cando en 79 países aínda existen leis que impiden unha adecuada prevención, tratamento, atención e apoio do VIH para as poboacións máis vulnerables. Noutros 11 estados aínda se prohibe a entrada e residencia das persoas co VIH, o que supón unha violación dos seus dereitos fundamentais.

O Partido Socialista de Galicia continuará cos esforzos que desenvolve para apoiar ás organizacións sociais, para que poidan desenvolver as súas accións, proxectos e iniciativas tanto no noso país como no eido internacional.

As mulleres e homes socialistas, no Día Mundial da SIDA, lembramos os falecidos a causa da SIDA; reiteramos o noso compromiso coas persoas co VIH e alentamos e apoiamos a quen, desde as organizacións sociais ou desde as súas tarefas profesionais, traballan e dedican o seu tempo a dar unha resposta que reduza ou elimine o impacto desta pandemia e a garantir unha meirande calidade, apoio e atención ás persoas seropositivas.

1 de decembro de 2010.

O PSdeG afirma que o PP "pecha os ollos" ante a homofobia en Galicia

Silvia Fraga denuncia que o PP non demostrou ningún compromiso cos colectivos dos gays, lesbianas, transexuais e bisexuais
Santiago de Compostela, 26 de novembro do 2010. A portavoz de Mocidade e Igualdade do Grupo Parlamentario Socialista, Silvia Fraga, interveu hoxe na Comisión 5ª do Parlamento para coñecer os plans do Goberno de Feijoo para atallar a homofobia en Galicia. Alí dixo que o PP “pecha os ollos ante a homofobia”, na nosa Comunidade.

A deputada lembrou na súa intervención que da man dun goberno socialista se avanzou na consolidación dos dereitos de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais. E aludiu a lei de matrimonio de persoas do mesmo sexo, a lei polo dereito de identidade sexual e apuntou que se está traballando no proxecto de lei de igualdade de trato e contra a discriminación. Pero advirte que a pesar de todos estes avances, lesbianas, gays e bisexuais sofren abusos, vexacións e discriminacións diariamente.

A parlamentaria socialista lamentou que, pese a que hai un goberno e un partido, o Partido Socialista, comprometido coa consolidación de dereitos de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais, hai outro, o PP, empeñado en retroceder na consolidación destes dereitos. Aludiu as declaracións do Sr. Rajoy que anunciou que, en caso de gobernar España, derogaría a lei de matrimonio entre persoas do mesmo sexo. O PP non só non fai nada por este colectivo, se non que pretende botar por terra os impulsados polo Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero.

Fraga aludiu tamén ao suceso ocorrido en Vigo en 2006, donde Jacobo Piñeiro asestou 57 puñaladas a Isaac Pérez Triviño e a súa parella Julio Anderson na casa que ambos compartían. Sinalou este caso foi un dos máis alarmantes e crueis acaecidos en España nos últimos anos, e do que este señor foi absolto despois de confesar os asasinatos foi absolto por un xurado claramente condicionado pola homofobia. Pero finalmente, catro ano despois, foi condenado polos seus crímenes.

A deputada tamén se referiu a un caso máis recente na cidade da Coruña, que veñen de sufrir unha agresión simplemente por ir collidos da man pola rúa, unha brutal paliza que incluso levou a un deles a estar varios días ingresado no hospital.

A parlamentaria socialista considera “dramático” que persoas pola súa orientación sexual teñan que vivir con este medo, “e o que é máis dramático e que este medo fose xustificado”. Pero asegura que “aínda máis lamentable que as autoridades que interviron nos sucesos cualificaron inicialmente esta agresión como xenófoba e finalmente o parte emitido polos servizos sanitarios reflexou que as lesións sufridas por estes dous rapaces se debían a un acto de “violencia de xénero”.

Puntualiza que a intervención que tivo a administración pública nestes dramáticos sucesos evidenciase que hai moito que facer neste ámbito, para empezar formar os/as profesionais ao servizo dos cidadáns para que sepan ao que se enfrontan nestes casos e tamén educar en igualdade para evitar que este tipo de sucesos se produzan.

Por iso a portavoz de Igualdade reclamou solucións para este tipo de situacións. E denunciou que o Partido Popular non demostrou ningún compromiso con este tipo de colectivos, non hai políticas concretas dirixidas as persoas Lesbianas, Transexuais e bisexuais. E insistiu nas súas criticas “hai que pelexar en xeral por unha sociedade mais xusta e igualitaria”.

DEREITOS DO S XXI, REALIDADES DO S XIX

Baixo este título debatemos durante dous días nunhas xornadas na Universidade de A Coruña organizadas por IESGA e o grupo LGTB do PSdeG-PSOE “7 CORES”.

Estamos contentos de ter organizado estas primeiras xornadas na universidade e de que ademais lles deran ós asistentes un crédito de libre configuración. Estamos contentos tamén coa participación, con 45 matriculados e cunha asistencia media de 35 persoas. Pero segue existindo algo de medo á asistencia a actos homosexuais e transexuais, tal vez por medo a ser tachado de gai, lesbiana, transexual ou bisexual. Cando asistimos a manifestacións a favor do pobo Saharaui non temos medo a ser tachados de Saharauis ou incluso ata gustaríanos que o fixeran.

Foron unhas xornadas moi intensas onde tratamos moitos temas moi interesantes. Silvia Longueira, concelleira de Servizos Sociais, abriu as xornadas cunha magnifica charla do porqué do “Servizo Municipal de Mediación e Información LGTB”, así como o modo da posta en marcha, tentando darlle uns alicerces fortes para que vaia crecendo pouco a pouco e que así non sexa fácil de podar. Comentounos tamén que a xente do PP presentaron unha pregunta ante o Valedor do Pobo sobre os custes do Festival Coruña Visible. Con todos os festivais de arte, teatro e cine que existen nos nosos concellos e so lles interesa o único que existe na nosa comunidade sobre a cultura das persoas LGTB.

Nelson falounos do día a día do Servizo de Mediación, das campañas que está preparando, as charlas en institutos, a atención ás persoas LGTB, os seus amigos e familiares. Lucia e Eli comentáronnos cal é a situación das mulleres lesbianas en Galicia, dos activistas da nosa comunidade que están a dar todo o seu traballo pola visibilidade e igualdade real da muller lesbiana. Coa charla de Cristal e Anderson chegou unha das partes máis emotivas das xornadas. Contáronnos as súas experiencias, o difícil que é ser transexual, muller e emigrante. E as poucas ou nulas oportunidades de traballo que teñen. Carlos, do Comité Anti-SIDA de Ferrol - Lazos, alertounos do repunte que esta existindo nos casos de VIH-SIDA. E lembrounos cales son as prácticas de risco, que non colectivos puntualizou.

Logo viu outro dos momentos emotivos da xornada, coa charla donde dous  contándonos que o denunciar publicamente a agresión que sufriron supuxo unha saída total de armario, que non se daban conta desa saída cando falaban en publico e que a posteriori supúxolles algún problema.

Tras ver o documental “ORGULLO”, os colectivos MILHOMES, A.L.A.S. Coruña, A.L.A.S Lugo, ATURUXO, NOS MEMAS, LAZOS, 7 CORES e IEGAS debatemos do difícil que segue sendo saír do armario no século XXI e que as veces tócache perder polo camiño algún amigo ou familiar. Pero que un non vive a súa vida real ata que está fóra, e que saír do armario supón dar seguridade e tranquilidade á nosa vida, inda que creamos o contrario. É certo que cada un debe ter os seus tempos e non é nada fácil, pero ó final soe ser unha mellora da calidade de vida.

Ó día seguinte Silvia Fraga, portavoz de igualdade e xuventude do PSdeG-PSOE no Parlamento de Galicia, repasounos as leis que fan referencia ó feito gai e que falan da igualdade, discriminación,... Dende a carta dos Dereitos Humanos da ONU, as directivas Europeas, a Lei de Matrimonio, a de Educación e a próxima de “Igualdade de Trato”, ou o plan transversal para a non discriminación e a visibilidade das persoas LGTB de Galicia.

No debate posterior falouse das declaracións do líder do PP Mariano Rajoy, nas que aseguraba que ía derrogar a Lei de Matrimonio Homosexual, independentemente do que diga o Tribunal Constitucional. Tanto Silvia Fraga como Toni Poveda, presidente da FELGTB, aseguraron que é posible que derrogue a lei, xa que inda que creamos que é un dereito, é un dereito que se apoia nunha lei orgánica. E estas son ditadas polo goberno de turno, e xuridicamente non temos nada que facer. Mías difícil sería derrogar os matrimonios xa existentes, inda que non imposible. Toni Poveda recordou que na Historia da Humanidade xa se derrogaron matrimonios: Hitler, Stalin e Franco. Sería curioso que se unise a este trío Mariano Rajoy, inda que non nos estrañaría.

Despois de ver o documental “ESPAÑA DESTINO GAY”, o Presidente da Federación Española de Lesbianas, Gais, Transexuais e Bisexuais falou da historia da Federación, do papel que xogou no recoñecemento dos nosos dereitos, tanto na Lei do Matrimonio, como a de reasignación de sexo ou como en Educación para a cidadanía. Animounos a seguir traballando e que inda que exista a crenza de que esta todo conseguido, inda temos moito camiño que realizar ata a consecución da igualdade real. Recordou que a FELGTB é a única federación que funciona como tal no ámbito do territorio nacional e que está formada por colectivos de todas as comunidades, grupos independentes, cada un coa súa propia liña de acción e política. Pero que se xuntaron para traballar en proxectos comúns e facer máis forte o movemento LGTB. Toni considera á FLEGTB como unha asociación política, xa que calquera que estea no público ten unha labor política inda que non partidista.

Dende o grupo LGTB queremos dar as grazas a todas e todos os que traballaron para que estas xornadas chegaran a bo termo e esperámosvos nunha seguinte edición.

FOTOS DAS XORNADAS DEREITOS DO S XXI, REALIDADES DO S XIX

GALARDÓN DEBE PEDIR A RETIRADA DO RECURSO DO MATRIMONIO HOMOSEXUAL

O secretario de Movementos Sociais do PSOE, Pedro Zerolo, denunciou o "cinismo político" do alcalde de Madrid, Alberto Ruiz-Gallardón, a quen emprazou para que pida ao seu partido, o PP, a retirada do recurso de inconstitucionalidade contra a lei do matrimonio homosexual.
Zerolo reaccionou así, nun comunicado, ás manifestacións de Ruiz-Gallardón, quen nunha entrevista en El País asegurou que, se o Tribunal Constitucional decidise manter a denominación de matrimonio para a unión de persoas do mesmo sexo, el deixaría a lei do matrimonio homosexual como está.

O alcalde de Madrid salientou que mentres a lei estea vixente e defina como matrimonio a unión entre persoas do mesmo sexo, o PP non pode, "desde un criterio político, establecer algo distinto ao criterio xurídico".

Ante esas manifestacións, Zerolo lembrou que Gallardón "é o Partido Popular e o Partido Popular quere derrogar" a citada lei "diga o que diga" o TC, polo que propuxo ao rexedor madrileño que sexa "valente" e lle pida ao PP que retire o recurso.

Segundo Zerolo, o alcalde "nunca apoiou a igualdade en dereitos para as persoas homosexuais, nin xamais apoiou o matrimonio entre persoas do mesmo sexo".
Ademais, asegurou que "durante anos" Gallardón "faltou aos seus compromisos e fixo sempre un exercicio de cinismo político para salvar a súa imaxe".

Deste xeito, sinalou que cando Gallardón foi presidente da Comunidad de Madrid "prometeu unha lei de parellas avanzada", pero despois aprobou "unha regulación que non recoñecía sequera ás parellas como unidades familiares".
"Máis tarde, prometeu que, se un informe técnico avalaba a idoneidade das familias homoparentais para adoptar, apoiaría a adopción polas parellas do mesmo sexo. O informe realizouse, deixando clara a idoneidade, e Gallardón non cumpriu", subliñou Zerolo.

SE XA TEDES A LEI, TÉDELO TODO, ¿POR QUE SEGUIDES LOITANDO?

É a terceira vez en poucos meses que escoito esta frase, máis ou menos literal. A primeira dunha persoa supostamente progresista e que traballa para una televisión teoricamente de esquerdas. A segunda xurdiu nun debate entre colectivos, asociacións, ong´s, políticos e algunha xente máis. A terceira foi nunha entrevista telefónica que me fixo unha xornalista que non coñezo.

SE XA VOS PODEDES CASAR, SE O TEDES TODO XA CONSEGUIDO, é unha das frases máis homófobas que escoitei en moito tempo. Móstranos un descoñecemento total das problemáticas das persoas homosexuais e transexuais e eu creo que ante calquera problemática que teñan as minorías. Pero ademais estannos a dicir iso de "deixamos que vos casarades, volvede ó voso armario e seguide caladiños". Se xa temos leis para case todo, pechemos as concellerías de Servizos Sociais, as de Igualdade, programas de inclusión. ¿Estanme a dicir isto estas persoas? Eu interprétoo así. Como di o Goberno Valenciano de Camps "Se non hai programas de apoio ás persoas heterosexuais ¿por que imos subvencionar políticas de apoio ás persoas homosexuais?".

Volvede ós armarios que é de onde non debestes saír. Casádevos pero non mo digades, facede a vosa vida en segredo ou de noite cando non vos vexamos. Parece que lles moleste a nosa visibilidade e que queiramos a nosa igualdade real. Pois non, non queremos so o caramelo, queremos o mesmo que vós, queremos soamente ser "iguais".

Facer unha lei é un paso moi importante e recoñece uns dereitos e da unha seguridade xurídica total ós colectivos ós que vai dirixida esa lei. Pero sabemos que a promulgación dunha lei é o comezo dun largo camiño cara a igualdade real. Sábeno ben as mulleres ás que 30 anos despois de ter a igualdade legal inda lles queda moito para a igualdade real. Se un profesor se atopa cun caso de homofobia na súa aula ¿sabe como actuar?. E a policía ante un caso de agresión homófoba ¿sabe como actuar?. ¿Ou por que seguen a preguntarme o nome da miña muller cando digo que estou casado?. E non vamos a preguntar por se existe un protocolo de actuación no SERGAS no caso de que entre un transexual nunha consulta. ¿Por qué segue máis do 80 % da poboación vivindo no armario, vivindo unha vida que non é a súa, co custe para a súa saúde mental que isto supón?

Por iso hai que facer políticas de normalización, de visibilización e de educación. E tamén políticas de apoio ás xentes que sofren homofobia e bullying, así como actuar contra as persoas que realizan estes actos de acoso ás persoas LGTB.

Fito Ferreiro Seoane
Coordinador do grupo LGTB del PSdeG-PSOE

IV FESTIVAL A CORUÑA VISIBLE DE CULTURA LGTB

AGENDA


TESTOSTERONA



Día 16 de noviembre a las 20:30h
Teatro Rosalía. Riego de Agua, 37.
Compañía Chévere
Creación Patricia de Lorenzo, Natalia Outeiro y Xtron.
Actores: Patricia de Lorenzo y Natalia Outeiro.
Idioma gallego

El montaje es un exorcismo liberador y teatral que se sirve tanto de la
música en directo como de la performance, el transformismo o el vídeo para cuestionar el rol masculino y el machismo, así como la dictadura del
género en la que vivimos.


80 EGUNEAN (80 DÍAS DESPUÉS)



Día 17 de noviembre a las 19:30h
Centro Cívico Labañou. Perpendicular Colombia s/n
Guión y dirección: Jon Garañano y José Mari Goenaga
Intérpretes: Itziar Aizpuru, Mariasun Pagoaga y José Ramón Argoitia
Duración: 105 minutos
Idioma: euskera con subtítulos en castellano

Axun y Maite se reencuentran más de cincuenta años después de haber vivido un breve romance adolescente. Las dos se divierten como amigas hasta que Axun descubre que Maite es abiertamente lesbiana…

MACHO



Día 18 de noviembre a las 19:30h
Centro Cívico Os Mallos. Avda. de Arteixo 147
Macho
Compañía DLoira
Autor, dramaturgia y dirección: David Loira
Bailarines: Fiona B. McCudden y David Loira
Vídeo: Masako Hattori

Relacionando las flores con la identidad sexual, Macho desarrolla la idea
de libertad, de un cuerpo masculino entre la vida y la muerte. La danza
como una instalación/escultura donde el espectador activa sus recuerdos
como al contemplar un paisaje.

MARIAN DIVINE: SPECTACULAR SINGINS SHOW!



Día 19 de noviembre a las 23:00h
Pub Garufa. San Francisco, 8
Marian Divine & The All Stars Band (Sergio Delgado, Tito Calviño, Octavio
Vargas y Fernando Lamas)

Marian con tacones y laca, ofrecerá un show musical para gritar “I am what I am” y homenajear a aquellos artistas que marcaron la diferencia entre ocultarse o hacerse visibles, como Miguel de Molina, Freddie Mercury, K. D. Lang, Melissa Etheridge, Judy Garland, Liza Minelli y muchos más que han ayudado a crear la libertad artística y emocional que posee la música.