jueves, 9 de julio de 2009
martes, 7 de julio de 2009
lunes, 6 de julio de 2009
viernes, 3 de julio de 2009
DOUS ANOS DO GRUPO LGTB SOCIALISTA 7CORES
Escribimos coa resaca do 28 de Xuño recién pasado, a celebración dun orgullo que xa non só é importante como orgullo de ningún tipo de manifestación sexual e afectiva, unha data que para nós, como parte do colectivo socialista 7Cores recolle un orgullo propio, noso, máis noso que nunca pola traxectoria percorrida nestes últimos anos e cun fruto obvio e máis que evidente neste pasado fin de semana. Tras un par de anos traballando, facendo a calle, e miramos con máis ilusión e forza que nunca a cidade na que xordeu o proxecto, á comunidade da que somos parte política e socialmente, onde parece que vai permeando o discurso progresista que tentamos levar adiante con esforzo e ilusión.
Comezamos coa celebración de actividades máis ou menos notables, pero sempre orientadas á cidadanía que nos acompaña nas nosas casas, nas nosas familias, nos nosos círculos máis achegados. Se o ano pasado serviu como aliciente para non cansarse de organizar e moverse, este marca un antes e un despois. O diálogo parece por fin completamente aberto entre cidadanía e nós como colectivo, por fin somos un!. O diálogo está aberto pola nosa parte e a das autoridades políticas, que participan activamente das nosas ideas e das nosas propostas, axudando, colaborando e tendo en conta a forza dun colectivo que tradicionalemente ten perdido o seu impacto por apatía, pero non propia, senón a aptaía d@s desposeíd@s, @s que nunca teñen nada que perder porque nunca tiveron nada e non se lles ofrece nada novo. Pero as cousas parecen cambiar, parecen soplar novos ventose a mostra é a mirada atrás que podemos facer agora, a posteriori do noso propio ano novo, tras o orgullo.
Se as primeiras propostas buscaban tentar un acercamento cultural da cidade á realidade invisíble da comunidade LGBT celebrando encontros como as chocolatadas para que quixera achegarse e falar, organizando un festival como o Visíble, no que se incluía unha óptica máis artística e cultural, este ano consolídase un camiño que continúa aberto á participación nas chocolatadas que facemos de cando en vez, organizando e consolidando o Visíble e facendo que creza, facendo do 28 unha celebración multitudinaria de alegría para tod@s @s que se achegaron a celebrala. Pero ademáis implícanse agora os elementos sociais de información e servizo á cidadanía, as bibliotecas ábren as súas portas para organizar alí videofórums e charlas a traballador@s para mostrar de cerca a realidade LGBT, difundindo información, facendo de ponte entre tod@s nós como cidadáns. E a política cae do noso lado da balanza colaborando, facilitando a creación dunha figura esencial para a socidade LGBT como é a do servicio de información en mediación LGTB do concello de A Coruña, nun intento de redireccionar e axudar a quen necesite de asesoramiento en temas relacionados co día a día LGBT en termos de discriminación, trato coa familia, no traballo, etc...Facilitando tamén a nosa implicación coas institucións educativas por medio de charlas nos institutos como forma de loitar contra a homofobia imperante na sociedade e aprendida e alimentada en moitos casos dende as institucións educativas, voluntaria ou involuntariamente.
Afortunadamente esto só é o principio, quedan moitas cousas por facer e moitos pilares por tirar, pero seguimos pensando en afortunadamente porque o engranaxe comeza a desenferruxarse, a camiñar, pouco a pouco crecen @s achegad@s, @s militantes, @s activistas, simpatizantes... E por eso mesmo, que mellor que rematar esta nota facendo unha invitación a tod@s a participar con nós do noso orgullo propio, de movernos e facer que as cusas cambien e continúen un proceso de mellora social, sexa como afiliados, como partes activistas, ideolóxicas, materiais ou intanxibles por medio virtual...como sexa, pero animándovos a tod@s a participar do noso entusiasmo máis forte que nunca e máis entusiasta que nunca. O camiño faise andando, e parece que xa hai algo por detrás, e todo por diante...
Podedes escribirnos a lgtb@psoecoruna.org o votarlle unha mirada o noso blog http://grupo7colores.blogspot.com/
Feliz cambio a tod@s...
Nelson G. Rodríguez Avilez
Colectivo LGTB do PsdG-PSOE 7Cores
Comezamos coa celebración de actividades máis ou menos notables, pero sempre orientadas á cidadanía que nos acompaña nas nosas casas, nas nosas familias, nos nosos círculos máis achegados. Se o ano pasado serviu como aliciente para non cansarse de organizar e moverse, este marca un antes e un despois. O diálogo parece por fin completamente aberto entre cidadanía e nós como colectivo, por fin somos un!. O diálogo está aberto pola nosa parte e a das autoridades políticas, que participan activamente das nosas ideas e das nosas propostas, axudando, colaborando e tendo en conta a forza dun colectivo que tradicionalemente ten perdido o seu impacto por apatía, pero non propia, senón a aptaía d@s desposeíd@s, @s que nunca teñen nada que perder porque nunca tiveron nada e non se lles ofrece nada novo. Pero as cousas parecen cambiar, parecen soplar novos ventose a mostra é a mirada atrás que podemos facer agora, a posteriori do noso propio ano novo, tras o orgullo.
Se as primeiras propostas buscaban tentar un acercamento cultural da cidade á realidade invisíble da comunidade LGBT celebrando encontros como as chocolatadas para que quixera achegarse e falar, organizando un festival como o Visíble, no que se incluía unha óptica máis artística e cultural, este ano consolídase un camiño que continúa aberto á participación nas chocolatadas que facemos de cando en vez, organizando e consolidando o Visíble e facendo que creza, facendo do 28 unha celebración multitudinaria de alegría para tod@s @s que se achegaron a celebrala. Pero ademáis implícanse agora os elementos sociais de información e servizo á cidadanía, as bibliotecas ábren as súas portas para organizar alí videofórums e charlas a traballador@s para mostrar de cerca a realidade LGBT, difundindo información, facendo de ponte entre tod@s nós como cidadáns. E a política cae do noso lado da balanza colaborando, facilitando a creación dunha figura esencial para a socidade LGBT como é a do servicio de información en mediación LGTB do concello de A Coruña, nun intento de redireccionar e axudar a quen necesite de asesoramiento en temas relacionados co día a día LGBT en termos de discriminación, trato coa familia, no traballo, etc...Facilitando tamén a nosa implicación coas institucións educativas por medio de charlas nos institutos como forma de loitar contra a homofobia imperante na sociedade e aprendida e alimentada en moitos casos dende as institucións educativas, voluntaria ou involuntariamente.
Afortunadamente esto só é o principio, quedan moitas cousas por facer e moitos pilares por tirar, pero seguimos pensando en afortunadamente porque o engranaxe comeza a desenferruxarse, a camiñar, pouco a pouco crecen @s achegad@s, @s militantes, @s activistas, simpatizantes... E por eso mesmo, que mellor que rematar esta nota facendo unha invitación a tod@s a participar con nós do noso orgullo propio, de movernos e facer que as cusas cambien e continúen un proceso de mellora social, sexa como afiliados, como partes activistas, ideolóxicas, materiais ou intanxibles por medio virtual...como sexa, pero animándovos a tod@s a participar do noso entusiasmo máis forte que nunca e máis entusiasta que nunca. O camiño faise andando, e parece que xa hai algo por detrás, e todo por diante...
Podedes escribirnos a lgtb@psoecoruna.org o votarlle unha mirada o noso blog http://grupo7colores.blogspot.com/
Feliz cambio a tod@s...
Nelson G. Rodríguez Avilez
Colectivo LGTB do PsdG-PSOE 7Cores
jueves, 2 de julio de 2009
OS PIONEIROS DE CHUECA
Historias dos primeiros comerciantes que transformaron un barrio deprimido do centro.
Case 30 anos despois, hai 300 locais dirixidos aos gais nunha área vibrante.
ROSA RIVAS – EL PAIS.COM
Fai case 30 anos, Chueca non era Chueca. Antes de ser un Soho castizo de tendencias e restaurantes, mesmo un imán de turismo internacional -do que se vanglorian agora as autoridades conservadoras- antes das festas do Orgullo cuxas xentíos (dous millóns de persoas na rúa durante os 10 días do ano pasado) despídense en parte este ano para expulsar as actividades máis molestas para a veciñanza, á zona chamábana "yonquilandia". Era un territorio comanche, e alí penetráronse uns valentes. Eran os oitenta. Un modelo de veciñanza madrileña xestaba a súa. De noite e de día, os homosexuais apostaron pola visibilidade. Un café, unha discoteca, unha libraría, unha inmobiliaria e unha asociación de activistas formaron parte desa redecoración vital e económica dunha área de Madrid. Veintitantos anos despois da súa aventura, hai 300 negocios dirixidos aos gais, lesbianas e transexuais, fan memoria.
FESTA DE NOITE
"Plantámonos con dous narices", di José Barbarroja, dono da famosa discoteca Black and White (www.discoblack-white.net), na rúa da Liberdade esquina con Gravina, á mantenta do empeño de quen a principios dos oitenta abriron os primeiros negocios nunha zona degradada e barata, precisamente porque ninguén quería mudarse alí, a pesar de ser un sito estratéxico, preto da Gran Vía e da Castelá. "Pero os empresarios demos a nota e empezamos a desenvolver o barrio. Houbo momentos moi difíciles, e logo entre 1990 e 1995 tivemos as mellores etapas. Os veciños apoiáronnos. Mereceu a pena", recoñece José, que empezou de encargado en B&W antes de asumir a titularidade do local.
"Asaltaban ás señoras cando saían coas bolsas da compra do mercado de San Antón", lembra José do "sinvivir" que en 1982 rodeaba a praza de Chueca, con argumentos moi pouco festivos que o autor de zarzuelas que dá nome ao sitio atopase difíciles de ironizar. Atribúe a limpeza do barrio a "un policía enrolado". O distrito centro débelle moito a Juan Luís Méndez Moreno, xa desaparecido, que foi tamén comisario xeral da Policía Científica.
Desafiando as circunstancias, B&W, con tres escenarios "e distintos ambientes", era unha festa cada noite. O petardeo famoso deixábase caer por alí, o propio José saía vestido de estrellona (e co seu bigote) tanto ao escenario como á porta se lle pedían papeis ou saudaba a algún cliente que se ía ou viña en taxi de madrugada (non se podía pasear tan ricamente como agora). B&W converteuse nun sitio de referencia, onde sempre se cantaba o A quen lle importa de Alaska. "A xente non se imaxinaba que iamos chegar onde chegamos: a ser número un en Europa e no mundo en liberdades. Está claro que se pode revitalizar un barrio", opina José. "O noso éxito en Chueca foi a orde".
E esa orde incluía todos os momentos da vida cotiá. Os pioneiros de Chueca querían terminar coa síndrome de Cincenta. Nada de desaparecer coa madrugada e recollerse aos armarios.
PORTAS ABERTAS
"Una puerta abierta del armario fue la puerta abierta del Figueroa", cuenta Antonio Cruz, que con su socio Andrés Rubio montó en 1981 el Café Figueroa (una placa en su fachada lo recuerda). No querían hacer un gueto o refugio, sino "un sitio para todo el mundo", ya que "en los ochenta se vivía una explosión de libertad". Cafetín para los paseantes por Hortaleza, de noche organizaba fiestas (de cumpleaños, de recuerdos musicales...) "abiertas para los que entendían y los que no". Sus carnavales tuvieron fama, pero el local (abierto a diario desde la tarde hasta la noche y la madrugada los fines de semana) no se llena como antes. "Hay mucha competencia", señala Antonio. "En los ochenta éramos el único café gay, ahora hay 20", añade Andrés. El café es todavía punto de escala tras la travesía por las tiendas de muestras de zapatos de la calle de Augusto Figueroa. Ahora está "acosado" por las zanjas y las vallas de las obras de peatonalización del barrio. "Esperemos que sea para bien", dicen sus dueños. En su momento hicieron una apuesta, "algo abierto en un mundo cerrado". Y funcionó. "Más que un orgullo", según Andrés, "lo de ser los primeros fue una oportunidad".
E de oportunidades encheuse o panorama inmobiliario en Chueca. "Ao principio ninguén quería vir. Se me chamaba unha nai para alugar un piso a un fillo estudante dicíame: 'Non lle poñas onde os borrachos e os drogotas'. Eu dicíalles que a zona se estaba pondo ben e tranquila. E xa ves, agora está de moda e os prezos son altísimos", di Carlos Gamero, o responsable da inmobiliaria Gamero. "Fai 38 anos ensinabamos os pisos ás oito da mañá. Nos noventa xa a cousa despegou. Acórdome que me dixo un xornalista alemán: 'Cóntelles aos seus clientes que esta zona vai ser cotizada'. E así foi, a subida de prezos foi dun 200%. E Fuencarral, con todas as tendas de moda, está máis cara que Serrano", explica Gamero. Cifras? 24.000 euros de aluguer por un local de 200 metros cadrados.
VISIBILIDADE DE DIA
Da subida estratosférica de alugueres sabe o pioneira Mili Hernández, que con Arnaldo Gancedo montou Berkana en 1993 en plena praza de Chueca. "Entón pedíronnos 125.000 pesetas ao mes e déronnos as grazas". Anos despois houbo que mudarse a Hortaleza, a outro lugar con prezo razoable (en 2001 pedían 7.000 euros polo local da praza). Berkana (www.libreriaberkana.com) naceu como libraría e foi algo máis: "Eramos psicólogos, asesores, confidentes... Organizabamos actividades culturais, convidabamos á prensa... Tiñamos claro que había que potenciar a visibilidade. Eu saíra do armario e non pensaba volver", conta Mili, cuxo proxecto é un centro bibliográfico e videográfico de referencia en documentación sobre cultura homosexual. No arranque, Berkana impulsou ademais a creación dun plano do barrio, algo que foi clave para pór Chueca no mapa social.
Cando mira atrás, Mili Hernández pon no tapete que "aproveitándose do poder adquisitivo dos habitantes de Chueca até os homófobos sacaron partido". "Grazas aos gais e ás lesbianas moitos empresarios fixéronse de ouro". Tamén critica que falta o activismo do principio, que queda unha materia pendente: "Potenciar Chueca como foco e motor cultural".
ACTIVISMO E DEREITOS
O Cogam (Colectivo de Lesbianas, Gais, Transexuais e Bisexuais de Madrid, www.cogam.org), nacido en 1985, foi axitador do activismo político e da loita polos dereitos. O hoxe concelleiro do Concello de Madrid Pedro Zerolo (cotizado celebrante de vodas gais) levou a sede do Cogam ao centro neurálxico do territorio, onde el residía. Él chama a Chueca "o corazón que bombeou a creación de veciñanza e de cidadanía". "A limpeza do barrio foi ás costas do Concello. Fixemos unha aposta por espazos para vivir en liberdade e fraguamos un modelo local e mundial de diversidade", recalca. Coincide con Mili en que Chueca foi terreo de abono para "un movemento social que buscaba un espazo". "Os pioneiros eramos unha rede social sen o Facebook", ironiza a responsable de Berkana. Unha rede cuxo obxectivo era a visibilidade diúrna, non só a nocturna.
Chueca tivo un efecto chamada a xentes de todo Madrid e de todo o territorio nacional. Coa colaboración dos veciños foi un laboratorio de coexistencia". Fachadas arranxadas, balcóns con flores, deseños do século XXI mesturados co rescate de arquitectura histórica madrileña... A estética urbana do barrio esconde e rezuma unha ética, "unha experiencia sociopolítica", segundo o concelleiro socialista e activista gai Pedro Zerolo. Porque ten claro que "sen Chueca non fose posible a igualdade".
martes, 30 de junio de 2009
O CONCELLO DA CORUÑA IMPULSOU DIFERENTES POLITICAS LGTB NOS ULTIMOS ANOS NA CIDADE.
O GRUPO LGTB SOCIALISTA 7CORES CONSIDERA QUE FACER UNHA FESTA E UNHA MANEIRA DE REIVINDICAR A VISIBILIDADE DOUS HOMOSEXUAIS E TRANSEXUAIS.
Desde o grupo socialista 7 Cores, e unha vez terminadas as celebracións do orgullo gay 2009 na nosa cidade queriamos trasladar o noso agradecimiento a todas e todos os participantes que este ano han demostrado que esta cidade é cada día máis aberta, mais solidaria e máis diversa.. Queremos así mesmo destacar o traballo realizado polo noso grupo nos diversos temas abordados nos diferentes ámbitos. Como xa todos coñecedes habemos homenajeado a Marcela e Elisa plantando no seu honor unha árbore no bosque das mulleres ilustres, solicitamos unha rúa para Tomás Fábregas, que pronto será realidade. Logramos consolidar o festival cultural Visible que este ano xa terá a súa terceira edición, ademais doutros diversos temas, pero sobre todo estivemos centrados nunha reivindicación que a nós sempre nos pareceu case inalcanzable e moi ambiciosa como é o servizo de mediación lgtb; pois ben, entre todos conseguimos que nos próximos días o Concello poña en marcha este servizo que será algo histórico para a nosa cidade xa que calquera persoa con dúbidas, inquietudes ou necesidade de información non terá que estar nunca máis a expensas de que na nosa cidade haxa dúas, tres, cinco ou ningún colectivo lgtb xa que será un servizo oficial baixo o manto do Concello. Por certo que neste proxecto esta traballando directamente xunto ao concello outros grupos LGTB de diferentes sensibilidades políticas da cidade.
E para terminar, por suposto que colaboramos coa organización da festa do Orgullo. Quen crea que na nosa cidade reunir, por centos de persoas, que encheron a praza de Azcárraga, nunha mestura perfecta de idades, sexos e orientacións sexuais, non é algo reivindicativo creo que non teñen unha visión histórica demasiado acertada. Que na nosa cidade celebre a festa do Orgullo ten todo de reivindicativo, reivindica a nosa normalidad, as nosas ganas de compartir a nosa vida con todos os nosos veciños sen ter que estar encerrados en ningún armario e sobre todo significa que o Concello que é de todas e de todos, e que representa a todos os coruñeses protexe as nosas accións e dálle xa que logo un rango un tanto especial.
E a nosa colaboración foi desde o activismo, traballando por e para a comunidade LGTB da cidade e comarca, traballando sen ningunha motivación económica. Sabemos que hai agrupaciones que só consideran reivindicativo o transgresor. Cremos que esa é unha forma moi válida de entender o activismo pero que hai outras moitas posibles nas que nós preferimos integrarnos e para as que esiximos o mesmo respecto que nós damos.
Nós cremos no que dicimos, sabemos o que queremos e o que impórtanos é que o ano que vén poidamos seguir enviando unha nota como esta en a que, logo de pelexar coas nosas administracións durante todo o ano logremos que as políticas sigan cambiando e avanzando e fagan cada día máis fácil a vida ao colectivo LGTB e por isto loitaremos.
Este é o noso activismo, e o noso cartel máis transgresor será o que se colgue nunha porta dun centro social desta cidade, formando parte dos servizos municipais do noso Concello, no que diga "SERVIZO DE INFORMACIÓN E MEDIACIÓN LGTB DO CONCELLO DE A CORUÑA".
Desde o grupo socialista 7 Cores, e unha vez terminadas as celebracións do orgullo gay 2009 na nosa cidade queriamos trasladar o noso agradecimiento a todas e todos os participantes que este ano han demostrado que esta cidade é cada día máis aberta, mais solidaria e máis diversa.. Queremos así mesmo destacar o traballo realizado polo noso grupo nos diversos temas abordados nos diferentes ámbitos. Como xa todos coñecedes habemos homenajeado a Marcela e Elisa plantando no seu honor unha árbore no bosque das mulleres ilustres, solicitamos unha rúa para Tomás Fábregas, que pronto será realidade. Logramos consolidar o festival cultural Visible que este ano xa terá a súa terceira edición, ademais doutros diversos temas, pero sobre todo estivemos centrados nunha reivindicación que a nós sempre nos pareceu case inalcanzable e moi ambiciosa como é o servizo de mediación lgtb; pois ben, entre todos conseguimos que nos próximos días o Concello poña en marcha este servizo que será algo histórico para a nosa cidade xa que calquera persoa con dúbidas, inquietudes ou necesidade de información non terá que estar nunca máis a expensas de que na nosa cidade haxa dúas, tres, cinco ou ningún colectivo lgtb xa que será un servizo oficial baixo o manto do Concello. Por certo que neste proxecto esta traballando directamente xunto ao concello outros grupos LGTB de diferentes sensibilidades políticas da cidade.
E para terminar, por suposto que colaboramos coa organización da festa do Orgullo. Quen crea que na nosa cidade reunir, por centos de persoas, que encheron a praza de Azcárraga, nunha mestura perfecta de idades, sexos e orientacións sexuais, non é algo reivindicativo creo que non teñen unha visión histórica demasiado acertada. Que na nosa cidade celebre a festa do Orgullo ten todo de reivindicativo, reivindica a nosa normalidad, as nosas ganas de compartir a nosa vida con todos os nosos veciños sen ter que estar encerrados en ningún armario e sobre todo significa que o Concello que é de todas e de todos, e que representa a todos os coruñeses protexe as nosas accións e dálle xa que logo un rango un tanto especial.
E a nosa colaboración foi desde o activismo, traballando por e para a comunidade LGTB da cidade e comarca, traballando sen ningunha motivación económica. Sabemos que hai agrupaciones que só consideran reivindicativo o transgresor. Cremos que esa é unha forma moi válida de entender o activismo pero que hai outras moitas posibles nas que nós preferimos integrarnos e para as que esiximos o mesmo respecto que nós damos.
Nós cremos no que dicimos, sabemos o que queremos e o que impórtanos é que o ano que vén poidamos seguir enviando unha nota como esta en a que, logo de pelexar coas nosas administracións durante todo o ano logremos que as políticas sigan cambiando e avanzando e fagan cada día máis fácil a vida ao colectivo LGTB e por isto loitaremos.
Este é o noso activismo, e o noso cartel máis transgresor será o que se colgue nunha porta dun centro social desta cidade, formando parte dos servizos municipais do noso Concello, no que diga "SERVIZO DE INFORMACIÓN E MEDIACIÓN LGTB DO CONCELLO DE A CORUÑA".
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
